به همراهانش نيز دستور داد افطار كنند ولى گروهى از افطار خوددارى كردند ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آنان را سركشان ناميد ! اين بدان جهت بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آنها را امر كرد ولى آنها اطاعت نكردند ! و اين مخالفت فرمان خدا و رسول است چون خداوند دستور داده آنها افطار كنند و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم خود افطار كرد تا آنها جهت دستور خدا را بدانند كه روزهء آنها در مسافرت مطابق ظاهر قرآن روا نيست ولى اگر مسافرى در ماه رمضان ناآگاهانه روزه بگيرد ، كفايت مىكند و اگر قضاى آن را در حَضَر بجا آورد هيچ چيزى بر او نيست او همچون كسى است كه از خوردن و آشاميدن خوددارى كرده و در حقيقت امر روزه‌دار هم نبوده است . « 1 » 5 - امام باقر عليه السلام فرمود : « هر وقت مسافر وارد سرزمينى شد ، پيش از طلوع فجر نيّت اقامت در آنجا را داشت بايد آن روز را روزه بگيرد ! » . « 2 » 6 - از محمّد بن على ( امام باقر ) عليهما السلام نقل است دربارهء آيهء « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها » « 3 » فرمود : « در آن شب ، فرشتگان و كاتبان اعمال به آسمان دنيا نازل مىشوند و تمام امور آن سال را كه بر بندگان مىگذرد ، مىنويسند ، و تمام امور در نزد خدا به مشيّت او بستگى دارد ، هر چه را بخواهد مقدم و هر چه را بخواهد مؤخّر مىدارد و هر چه را اراده كند محو و اثبات مىكند ، ام‌ّالكتاب نزد اوست . » . « 4 » 7 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « نشانى

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 383 . ( 2 ) - همان : 1 / 284 . ( 3 ) - قدر / 4 : روح ( فرشتهء بزرگ ) و فرشتگان در آن شب فرود مىآيند . ( 4 ) - دعائم الاسلام : 1 / 288 .